Polskie Towarzystwo Zapobiegania Narkomanii jest jedną z najstarszych i największych organizacji ogólnopolskich zajmujących się przeciwdziałaniem narkomanii i innym uzależnieniom. PTZN wyróżnia się ogromnym doświadczeniem merytorycznym i niemałym dorobkiem naukowym. Organizacja powstała oficjalnie w 1983 roku. W swej historii PTZN organizowało liczne konferencje naukowe, międzynarodowe, ogólnopolskie i regionalne, wydało publikacje i czasopisma popularno-naukowe, broszury informacyjne, ulotki i plakaty, z których najbardziej znanym jest Biuletyn Informacyjny – Problemy Narkomanii. W okresie swej działalności, w apogeum rozwoju, PTZN miało ponad 40 oddziałów terenowych w całym kraju i ponad 1200 członków. W szeregach członków i w Radzie Naukowej organizacji działały takie osoby, jak: Prof. dr hab. J. Kocur (psychiatra), Prof. dr hab. D. Rybczyńska (pedagog), Prof. dr hab. M. Dąbkowski (psychiatra dzieci i młodzieży), dr hab. A. Dietrich-Muszalska (psychiatra), dr A. Markiewicz (pedagog, rektor KWSH). W swej historii PTZN zawdzięcza swoją aktywność wielu liderom i postaciom, dla których ważna była ochrona młodego pokolenia przed skutkami zażywania narkotyków. Byli to nieżyjący już: R. Ulicki (harcerz, autor tekstów, artysta, poseł na sejm), dr E. Andrzejewska (psychiatra, założycielka ośrodka dla dzieci i młodzieży) czy J. Fiałkiewicz (wieloletni Dyrektor Biura ZG PTZN).

Obecnie funkcjonuje ok. 30 oddziałów terenowych PTZN, które prowadzą 2 ośrodki reahabilitacyjno-readaptacyjne dla młodzieży używającej substancji, poradnie ambulatoryjne, oddziały dzienne, świetlice socjoterapeutyczne i punkty konsultacyjne. Oddziały w Katowicach i Zielonej Górze prowadzą akredytowane przez KBPN Studium Terapii Uzależnień dla przyszłych terapeutów uzależnień. Wiele oddziałów prowadzi programy rekomendowane: program Unplugged, program wczesnej interwencji FreD goes net, Program Wsparcia Rodziny i CANDIS.

Oddział PTZN w Koszalinie powstał w 1985 roku. Pierwszym przewodniczącym był dr Aleksander Markiewicz, który pełnił tę funkcję przez wiele lat.

Do celów PTZN należy przede wszystkim przeciwdziałanie uzależnieniom od substancji psychoaktywnych, zaburzeniom behawioralnym oraz skutkom używania środków psychoaktywnych, w tym niepełnosprawności. PTZN realizuje także działalność w zakresie szeroko rozumianej kultury, sztuki, sportu, rekreacji czy wypoczynku dzieci i młodzieży. Do celów organizacji należy także ochrona i promocja zdrowia, dbanie o porządek i bezpieczeństwo publiczne, ekologię, a także edukacja, nauka, oświata, wychowanie i pomoc społeczna.

Wyżej wymienione cele PTZN mogą być realizowane przez zadania takie, jak:

  • kształtowanie właściwych postaw społecznych poprzez edukację w zakresie przeciwdziałania uzależnieniom i zaburzeniom behawioralnym;
  • współpraca z organizacjami i instytucjami krajowymi, międzynarodowymi i zagranicznymi oraz z organami administracji rządowej i przeciwrządowej w zakresie przeciwdziałania uzależnieniom i zaburzeniom behawioralnym;
  • przedstawianie organom państwowych trudności i potrzeb w zakresie przeciwdziałania uzależnieniom;
  • występowanie do organizacji i instytucji państwowych o pomoc w realizacji potrzeb osób uzależnionych lub zagrożonych uzależnieniem;
  • organizowanie we współpracy z organizacjami i instytucjami społecznymi, państwowymi, międzynarodowymi oraz zagranicznymi wspólnych przedsięwzięć w celu przeciwdziałania uzależnieniom;
  • współpraca z organizacjami i instytucjami odpowiedzialnymi za profilaktykę, leczenie, resocjalizację i zwalczanie przestępstw wynikających z uzależnień;
  • inicjowanie uchwalania aktów prawnych zmierzających do ograniczenia uzależnień;
  • ułatwianie pomocy osobom uzależnionym oraz ich otoczeniu
  • inicjowanie społecznych ruchów osób zainteresowanych działalnością na rzecz PTZN